![](../images/banners/banner_wrecks.jpg)
![](../images/banners/partner_westbatterie.gif)
![](../images/banners/partner_ow.gif)
![](../images/banners/nurkowanie.jpg)
![](../images/banners/ubootwaffe.jpg)
|
Wraki pomorskich betonowców
Przemysław Federowicz
Aktualizacja: 01.03.2008
Magazyn: Militaria XX wieku - wydanie specjalne morskie
Jezyk: polski
Streszczenie: Historia mało znanych, niemieckich statków wykonanych z betonów tzw. betonowców (bettonschiffs). Betonowce te były budowane w stoczni w Darłowie, Świnoujściu oraz Szczecinie. Po wojnie na polskim wybrzezżu znalazło się kilka tych ciekawych jednostek. Obecnie pozostały tylko dwa betonowce.
Fragment artykułu:
Produkcję betonowych statków postanowiono rozpocząć w kilku małych stoczniach. Były to stocznie w Darłowie (Rügenwalde), w Świnoujściu (Swinemünde) oraz w Szczecinie (Stettin). W pierwszym etapie w 1942 r. ruszyła rozbudowy stoczni w Darłowie i budowa nowej stoczni Ostswine w Świnoujściu. Również w szczecińskiej stoczni Vulcan rozpoczęto przygotowywania do wyposażania i produkcji betonowców. Budowa takich statków rozpoczynała się od wykonania stalowego szkieletu, na którym osadzano warstwy betonowego kołnierza. Warstwa po warstwie powstawał mocny kadłub. Powstała w ten sposób skorupa była wzmacniana betonowymi grodziami poprzecznymi.
Pierwsze zamówienia złożono w stoczni Klotzwerft-Ostswine w Świnoujściu na 12 małych statków transportowych typu „Wiking”. Otrzymały one numery budowy od 8 do 19. Nadzór nad ich budową bezpośrednio sprawowała firma Dyckerhoff & Widmann. Kolejne zamówienia złożono w stoczni w Darłowie. Pierwsze zlecenie przewidywało budowę dwóch betonowych frachtowców o tonażach po 3400 t. Posiadały one robocze numery „A” i „B” oraz numery stoczniowe 62 i 64. Drugie zamówienie przewidywało budowę betonowego tankowca o nazwie „Ulrich Finsterwalder” o pojemności 2947 BRT.
Przemek Federowicz
|
|
|